SAMOWOLKA

Dramat, 62 min, Polska 1993 Reżyseria: Feliks Falk Scenariusz: Piotr Kokociński, Feliks Falk Aktorzy: Robert Gonera, Krzysztof Zaleski, Aleksander Gawek, Mariusz Jakus, Paweł Iwanicki, Michał Żebrowski, Robert Latusek, Zbigniew Suszyński, Renata Dancewicz, Paweł Burczyk, Marcin Jędrzejewski, Tomasz Łysiak, Robert Więckiewicz, Krzysztof Szczygieł, Tadeusz Falana i inni

Niedługi, ale mocny film, demaskujący kulisy życia w koszarach, a zwłaszcza patologiczne zjawisko tzw. fali. Feliks Falk ("Wodzirej", "Baryton", "Był jazz") jako drugi po Władysławie Pasikowskim odważył się pokazać prawdę o zasadniczej służbie wojskowej. Twórca "Krolla" potraktował ten wątek nieco drugoplanowo, gros uwagi poświęcając perypetiom głównego bohatera w świecie cywilnym. Falk natomiast całkowicie skupił się na koszmarze koszarowym. Znakomita realizacja i aktorstwo sprawiło, że "Samowolka" stała się filmem żywo dyskutowanym i poruszającym. Walory utworu dostrzegło też jury FPFF w Gdańsku w 1993 roku, nagradzając Złotymi Lwami Feliksa Falka (reżyseria), Ewę Smal (montaż) i Mariusza Jakusa (drugoplanowa rola męska). Akcja "Samowolki" toczy się na początku lat dziewięćdziesiątych. Do jednostki wojskowej przyjeżdżają nowi poborowi. Starsi koledzy ostrzegają ich przed Tygrysem, byłym kryminalistą, faktycznym władcą kompanii, słynącym z bezwzględności i sadyzmu. Co gorsza, jest on w praktyce bezkarny, gdyż przełożeni, chociaż wiedzą o jego wybrykach, nie reagują. Już pierwsze dni służby wystawiają cierpliwość świeżo upieczonych "kotów" na ciężką próbę. Grupka starszych żołnierzy, czekających na przejście do rezerwy, bije, upokarza i demoluje dobytek poborowych. Ich okrucieństwu i złośliwości najodważniej próbuje przeciwstawić się niejaki Kowalski. Za brak pokory płaci zwielokrotnionymi szykanami i stratą szansy na przepustkę. Mimo to razem z kolegą potajemnie wymyka się z koszar na tzw. samowolkę, a konkretnie na spotkanie z dziewczynami. Jego postępek zostaje szybko odkryty. Kowalski i Michalak wpadają w ręce siepaczy Tygrysa, który tylko czekał na taką okazję.

KLASYKA FILMOWEGO DOKUMENTU JAK ŻYĆ

Film obyczajowy, 83 min, Polska 1977 Scenariusz i reżyseria: Marcel Łoziński Zdjęcia: Jacek Petrycki Występują: Anna, Edward i Piotr Zymanowie, Barbara, Andrzej i Klaudyna Rozhinowie, Andrzej Samson, Leszek Banachowski, Janusz Sokołowski i inni

Pełnometrażowy debiut fabularny Marcela Łozińskiego, autora wielu nagrodzonych filmów krótkometrażowych m.in. "Rano, południe, wieczór", "Zderzenie czołowe", "Próba mikrofonu", "Szklany dom", "Świadkowie", "Las katyński", "Siedmiu Żydów z mojej klasy", "Wszystko może się przydarzyć". "Jak żyć" to paradokumentalny film, którego akcja rozgrywa się latem 1976 roku na obozie szkoleniowym dla młodych małżeństw - członków ZSMP, w ośrodku kampingowym w Borkach koło Augustowa. Główną atrakcją obozu ma być konkurs na najlepsze małżeństwo - zwycięzcy mają otrzymać pralkę automatyczną. Jurorzy są anonimowi, a przebieg rejestruje kamera filmowa. Codziennie ogłasza się ile punktów zdobyły poszczególne małżeństwa. Szybko okazuje się, że liczy się nie inteligencja, charakter, indywidualność, ale podporządkowanie kierownictwu i organizacji, posłuszeństwo, puste deklaracje. Egzaminy z wiedzy politycznej, nachalne wywiady z dziećmi, podptarywanie, ingerencja w sprawy osobiste to metody, jakimi posługują się organizatorzy konkursu. Jedna z rodzin buntuje się przeciwko temu, co wywołuje agresję pozostałych uczestników obozu. Zrealizowany w roku 1977 film cztery lata czekał na rozpowszechnianie.

GRINCH: ŚWIĄT NIE BĘDZIE (HOW THE GRINCH STOLE CHRISTMAS)

Baśń filmowa, 100 min, USA 2000 Reżyseria: Ron Howard Scenariusz na podstawie książki Dr Seussa: Jeffrey Price, Peter S. Seaman Aktorzy: Jim Carrey, Taylor Momsen, Jeffrey Tambor, Christine Baranski, Molly Shannon, Bill Irwin, Clint Howard, Mindy Sterling i inni

Pod pseudonimem Dr Seuss ukrywał się Theodor Seuss Geisel, zmarły w 1991 r. autor uroczych książek dla dzieci, takich jak wydany również w Polsce „Kot Prot” czy „Słoń, który wysiedział jajko”. Napisany przez Geisela w 1957 r. „Grinch: świąt nie będzie” doczekał się animowanej adaptacji w 1966 r., która spotkała się z wielkim uznaniem samego autora, uważającego, że powinna to być jedyna filmowa wersja jego dzieła. Zdanie to podtrzymywała wdowa po pisarzu, dlatego na kolejną ekranizację opowieści o Grinchu trzeba było czekać ponad 30 lat. Nowe wyzwanie podjął Ron Howard („Willow”, „Apollo 13”, „Piękny umysł”, „Kod da Vinci”), który od początku w tytułowej roli widział wyłącznie Jima Carreya, chociaż pod baśniową charakteryzacją trudno rozpoznać znanego aktora. Grinch to bowiem kudłaty, zielony stwór, nieznośnie zrzędliwy i wrogo nastawiony do innych. Żyje samotnie na górze Zsyp, mając za jedyne towarzystwo psa imieniem Max. W mieszkańcach pobliskiego miasteczka Ktosiowo już samo jego imię budzi strach. Mały Grinch pojawił się kiedyś w ich okolicy nie wiadomo jak i skąd. Bardzo chciał, żeby go wszyscy polubili, ale jego koledzy szkolni tak bardzo mu dokuczali, że musiał szukać schronienia w górach. Od tamtej pory nie znosi ludzi. Ponieważ zbliżają się święta Bożego Narodzenia, mieszkańców Ktosiowa ogarnia radosne podniecenie: szykują świąteczne przysmaki, kupują prezenty, ozdabiają domy i ulice. Grinch postanawia zepsuć im całą przyjemność. W przebraniu Mikołaja udaje się do Ktosiowa. Spotyka tam małą Cindy, jedyną osobę w miasteczku, która ma wątpliwości, czy faktycznie tak powinno się obchodzić święta. O wyjaśnienia nie może jednak zwrócić się do rodziców, bo ci są zajęci zupełnie innymi sprawami. Cindy słyszała wcześniej o Grinchu, nie mieści się jej jednak w głowie, że ktoś mógłby być tak niedobry, jak to opowiadają ludzie w miasteczku. Odwiedza więc kudłatego stwora w jego samotni. I Grinch, i ona dochodzą do wniosku, że druga strona wcale nie jest taka zła, jak się wydawało. Mimo to w noc poprzedzającą Boże Narodzenie Grinch schodzi do miasteczka i kradnie pogrążonym we śnie mieszkańcom wszystkie prezenty, świąteczne ozdoby, a nawet smakołyki. Nieświadomie zabiera też ze sobą małą Cindy.

DWÓJKA DZIECIOM PRZYGODY GOŹDZIKA OGRODNIKA ODC 3/52 SADZAWKA DLA PTAKÓW WYJĄTKOWE WYDARZENIE (GORDON THE GARDEN GNOME EP. BIRDBATH BONANZA)

Serial animowany, 11 min, Australia/Wielka Brytania, 2005

Skrzat Goździk przygotowuje kapielisko dla ptaków. A wszystko po to, by mogły one dbać o swoje piórka. Przy okazji powstaje wspaniała zjeżdżalnia wodna.

lenica

Film dokumentalny, 29 min, Polska, 1994 Reżyseria: Wojtek Kukla Zdjęcia: Leszek Skuza Wykonawcy: Jan Lenica, Roman Cieślewicz, Daniel Szczechura, Waldemar Świerzy, Franciszek Starowieyski, Henryk Tomaszewski, Tadeusz Konwicki

"Lubię, kiedy życie mnie zaskakuje - mówił w rozmowie z "Rzeczpospolitą" Jan Lenica, grafik, malarz, filmowiec. - A poza tym jestem przesądny, boję się mówić o czymś, czego jeszcze nie zacząłem robić. Żeby nie zapeszyć". Długa lista dokonań twórcy i sukcesów artystycznych zdaje się potwierdzać słuszność takiego stanowiska. Jan Lenica, syn Alfreda, znakomitego malarza, jednego z twórców abstrakcjonizmu, ukończył średnią szkołę muzyczną w klasie fortepianu, a następnie studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Terminował też u ojca, w jego malarskiej pracowni. Debiutował skromnie rysunkami satyrycznymi w tygodniku "Szpilki". Światowy rozgłos przyniósł mu plakat - był jednym z twórców odnoszącej triumfy polskiej szkoły plakatu. Już w 1966 roku zdobył złoty medal na pierwszym Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie, za plakat do opery "Wozzeck" Berga. Razem zaprojektował ich przeszło dwieście. Kolejnym polem działalności Lenicy - artysty multimedialnego - jest film. Za pierwszy obraz animowany "Był sobie raz...", zrealizowany wspólnie z Walerianem Borowczykiem w 1957 roku, został uhonorowany Srebrnym Lwem na Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Krótkometrażowych w Wenecji. Ponadto bohater filmu zajmuje się grafiką książkową, projektowaniem scenografii i kostiumów do przedstawień operowych. Swoimi doświadczeniami dzielił się z młodymi twórcami: wykładał między innymi w Center for the Visual Arts Uniwersytetu Harvarda w Stanach Zjednoczonych, w Wyższej Szkole Filmowej w Kassel i w Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. W połowie lat sześćdziesiątych wyjechał z kraju. Obecnie mieszka w Paryżu i Berlinie.

klan odc1079

Telenowela, 21 min, Polska, 2006 Reżyseria: Paweł Karpiński, Jakub Ruciński, Tomasz Wiszniewski, Ryszard Dreger Scenariusz: Elżbieta Szczypek Zdjęcia: Artur Radzko, Julian Szczerkowski Aktorzy: Zofia Merle, Przemysław Cypryński, Julia Królikowska, Jacek Borkowski, Paweł Prokopczuk, Agnieszka Kotulanka, Paulina Holtz, Daniel Zawadzki, Tomasz Stockinger, Barbara Bursztynowicz, Andrzej Grabarczyk

Grażyna komentuje wczorajszy wyskok Bożenki. Miała wrażenie, że Elżbieta dziwnie się jej przyglądała cały wieczór. Agnieszka podejrzliwie wypytuje Mirona podczas śniadania. Nie wierzy, że nic nie wiedział o Kujawie i jego śmierci. Dorota wciąż ma wątpliwości, czy wolno jej zmienić zgromadzenie. Kierownik placówki dla dzieci upośledzonych - Zbyszek - przekonuje ją, że to słuszna decyzja. Po powrocie ze szkoły Bożenka chce wyjść na podwórko. Rysiek zagania ją do domu, bo ktoś musi zostać z Maćkiem. Bożenka korzysta z okazji i wychodzi po zakupy. Przemek próbuje ją pocałować. Jacek ma pretensje do Beaty o nadmierny wpływ Rafalskiego na ich życie rodzinne. Rozmowa kończy się awanturą.

ZAPROSZENIE FACECJE TORUŃSKIE CZ. 2

Magazyn, 21 min, Polska, 2008 Autor: Wojciech Nowakowski

Program przedstawiający turystyczne, rekreacyjne i historyczne atuty regionów Polski. Zachęcamy do ich odwiedzenia i odkrycia dla siebie. Pomagają w tym bohaterowie filmu, którzy opowiadają o najciekawszych miejscach, kuchniach regionalnych, hotelach itp. W kolejnym odcinku ciąg dalszy wędrówki po zabytkach Torunia i opowieść o jego najznamienitszych postaciach. Na trasie zwiedzamy Dom Kopernika i Planetarium, Kamienicę pod Gwiazdą, kościół Mariacki, gdzie królewna Wazówna spoczywa, Pałac Eskenów - Muzeum Historii Miasta, fort z czasów twierdzy pruskiej.

teletubisie odc 35156 teletubbies season ii strawberry picking

Serial animowany, 24 min, Wielka Brytania, 1997 Reżyseria: David Hiller Scenariusz: Andrew Davenport

Teletubisie obserwują dzieci zbierające truskawki. Dipsy dostaje prezent.

KINO SĄSIADÓW NAUCZYCIEL TAŃCA (UCITEL TANCE)

Film obyczajowy, 101 min, Czechy 1994 Reżyseria: Jaromil Jires Scenariusz: Jiri Hubac Zdjęcia: Jan Malir Muzyka: Miroslav Korinek Występują: Martin Dejdar, Jana Hlavaźova, Milos Kopecky, Barbora Kodetova, Radek Holub, Petr Vacek, Zlata Adamovska i inni

Jest rok 1947. Młody i przystojny nauczyciel tańca Richard Majer, człowiek bywały w świecie i pełen radości życia, przybywa do szpitala dla gruźlików, w którym ma kontynuować trwające od trzech lat leczenie. Richard nie chce się pogodzić ze zbliżającą się śmiercią, często zmienia szpitale, nie potrafiąc i nie chcąc się poddać panującym w nich rygorom. W kolejnym, czwartym z kolei, znów staje się utrapieniem personelu. Budzi z odrętwienia i rezygnacji pozostałych pacjentów, uczy ich tańczyć i korzystać z ostatnich chwil życia, jakie im jeszcze zostały. W szpitalu przeżywa też odwzajemnioną miłość. Ale choroba czyni w jego organizmie zastraszające postępy. "Nauczyciel tańca" to dzieło jednego z bardziej znanych i cenionych reżyserów czeskich, Jaromila Jireça. Absolwent słynnej praskiej szkoły filmowej FAMU, pracował od 1963 r. jako samodzielny twórca dokumentów oraz filmów fabularnych. Do najbardziej znanych jego filmów należą adaptacje literatury: "Żart" według powieści Milana Kundery, "Waleria i tydzień cudów" na motywach powieści Vitezslava Nezvala, czy "Helimadoe" według powieści Jaroslava Havliźka. Ze szczególnym upodobaniem realizuje filmy muzyczne i o tematyce muzycznej.

DOMOWE PRZEDSZKOLE GBUREK

Magazyn, 25 min, Polska, 2007 Autor: Barbara Mazur, Hanna Ratyńska Wykonawcy: Joanna Borer, Tomasz Mazurek

Dzieci dowiedzą się, że warto być grzecznym, miłym i uprzejmym, bo wtedy inni odpłacają ci tym samym. Hałabała bardzo się stara pomagać innym, bo nie chce być podobny do królewicza Gburka, o którym kiedyś opowiadała mu Mama. A Franciszka cieszy się bardzo, że nauczyła się czarodziejskich słów: proszę, przepraszam, dziękuję, które sprawiają, że wszyscy ją lubią. W programie także zabawy plastyczne i muzyczne związane z tematem programu.